3 Numaralı Peron’un Proleterleri (Öykü)
Hasever
Binanın gölgesi diğer tarafa düşüyor. Henüz içi boş; bitirmeye gayret
ediyorlar. Bitirip hizmetimize sunacaklar ve bizler, cümlenin tezadına
bakmadan, orada hizmet sunacağız. Zürich’in en yüksek binası; 36 kat,
126 metre ve her yerde adet olduğu üzere ingilizce isimli: Prime Tower.
Kapitalizmin suratında çıkmış çıban misali ve daha demin, Dişli Çark
üreten bir fabrikanın bacasının tüttüğü yerde arşa yükseliyor. Hemen
yanında, söğüt mantarı gibi Ernst&Young binası duruyor. Mantar gibi
dediğime bakmayın tamı tamına bin kişiye iş yeri olacak (Yüce Gök, ne
soğuk bir cümle oldu bu böyle: bin kişiye mezar olacak der gibi!).
devamı...yorum (0)24 Haziran 2011
(401 okunma)
Üç Dut Ağacı (Öykü)
Hasever
Baharla
birlikte kayısı ağaçları dere boyunu beyaz bir tül gibi sardıklarında,
dutlar tomurcuk patlatır fakat yaprağın şemsiyesine sığınmış dut
meyvesi çok sonraları, nazlı bazlı burun uzatırdı. Memleketin yalancı
baharına her seferinde ve muntazaman kanan kayısı ağaçlarının tersine,
dut, donmaktan ve kederine ağlayan bir aşık gibi göz yaşlarını dibine
dökmekten, böylece, kurtulurdu. Kayısı ağacının, tıpkı kiraz gibi,
doğaya büyük=kör bir aşkla bağlı olduğunu düşünüyorum. Onlar,
tereddütsüz, toprağın sıcaklığına içini dökebilen yegane ağaçlardır.
Fakat benim topraklarım henüz aşkın şefkatinden ve yumuşaklığından çok
uzak.
devamı...yorum (0)25 Mayıs 2011
(572 okunma)
Kuşaklar Arası Paslaşma
Hasever
(Sigarayı övmek gibi olacak ama) Yaşadığım büyük gurbetin nimetleri
de mevcut. Bu nimetlerden biri, Taraf adlı gazeteden bihaber olmamdır.
Gerçekten, bir kere internet sitelerini ziyaret etmem dışında, Taraf’a
temas eden herhangi bir tarafım olmadı; yani abdestim taze. Diğer bir
nimetse, 2. Eylülist Edebiyat Kuşağı’ndan uzak durmuş olmamdır. 1.
Eylülist Edebiyat Kuşağı kalemşorlerinden Ahmet Altan, yerine birilerini
ikame etmiş olacak ki, şimdi “vites büyütmüş” memlekete siyaset
üretmektedir. O dalgadan Yalçın Küçük sayesinde kurtulmuştum. Hakkını
teslim edeyim, Yalçın Hoca’nın kuşağım üzerinde ekmek tuz hakkı var.
devamı...yorum (0)12 Mayıs 2011
(562 okunma)
Mam Hasan
Elbistan’ın, Ankara’nın ve Keskin, Mucur, Kayseri, Pınarbaşı ve Malatya yol çatının ve yekten yol olmuş özlemlerimin şeritsizliğinde, bozkırın kenger dikeni eziyetinde herhangi bir vasıta oluyorum. Seni taşıyorum durmadan; kova kova, damla damla, deli divane. Orta yerde bir semah dönüyor Mam Hasan; görüyor musun? Tek ayak üzerinde Temir Ağa, habire toprağı topukluyor; toz duman, ferman ferman.
devamı...yorum (0)29 Nisan 2011
(602 okunma)
Araba / Bir 12 Eylül Hikayesi (Öykü)
Hasever
Soru: Evladım “elifba”yı söktün mü; bak, mektep bitecek?
Yanıt: Teyze, iki harf kaldı; ondan sonra tamam!
12 Eylül Üçlemesi’nin sonuncusu olan bu öyküyü, a.fabe.e iki harf kala ilkokuldan mezun olan çocukluk arkadaşıma ithaf ediyorum. Varsa üstü, kalsın!
devamı...yorum (1)21 Nisan 2011
(2187 okunma)
Hasan / Bir 11 Eylül Hikayesi (Öykü)
Hasever
Bir sese ne kadar şey sığar? Bir ses hayatın ne kadarını taşır. Tarifi
zordur; çünkü o sesten her zaman duymayız; iyi ki de duymayız. Düşünün;
çepeçevre dağları, o dağların eteğinde elbisede yama gibi duran
tarlaları, yamaçtan geçen yolu, sağa sola fırlatılmış alıç armut
ağaçlarını, toprak damların yerle yeksan duvarlarını, orta yerde bütün
sevimsizliğiyle boy veren ebegümecini, ısırgan otunu, yılan kokusunu,
yonca tarlasını, bostan serinliğini, dut şerbetini ve ceviz gölgesini...
Hasan’ın annesinin çığlığında bütün bunlar vardı; fakat Hasan yoktu.
devamı...yorum (0)24 Mart 2011
(706 okunma)